สถาบันอยุธยาศึกษา - คนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ จึงเป็นเหตุให้ไทยต้องสูญเสียเอกราช

หน้าหลัก

สาระน่ารู้อยุธยาศึกษา

คนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ จึงเป็นเหตุให้ไทยต้องสูญเสียเอกราช

สาระน่ารู้

สาระน่ารู้อยุธยาศึกษา

ประวัติศาสตร์อยุธยา

ศิลปวัฒนธรรมอยุธยา

ภูมิปัญญาท้องถิ่นอยุธยา

ความสัมพันธ์ไทย-ญี่ป่น

ความสัมพันธ์ไทย-มุสลิม

ศูนย์ข้อมูลอยุธยาศึกษา

ปัญหาการคัดลอกข้อมูล
ท่านที่ใช้ Internet Explorer มักประสบปัญหาการคัดลอก(copy)เนื้อหา ควรใช้ เว็บเบราว์เซอร์อื่นๆ เช่น Mozilla Firefox หรือ Google Chrome แทน

สาระน่ารู้:สมเด็จพระนเรศวร

สาระน่ารู้ประวัติศาสตร์

สาระน่ารู้วัฒนธรรม ประเพณี
สมุดข่อย และคัมภีร์ใบลาน กรุสมบัติจากบรรพชน เครื่องทองไทยสมัยอยุธยา โขน ตำรับยาโบราณชาวกรุงเก่า ดนตรีไทยในวัฒนธรรมไทย

Last comments

การแข่งเรือยาว

ยากให้ ทุก มหาลัย ศึกษาประเพณีนี้ไว้ ผมก็พาเพื่อนที่ ม ไปพาย...

09/03/10 17:32 ...

โดยคุณ เด็ก ม.น พิดโลก

วัดพุทไธศวรรย์

5555
:grin :) :zzz :grin :p 8) ;) ;) :roll :eek ข้อมูลดี...

09/03/10 14:59 ...

โดยคุณ {{*...*}}

พระราชวังบางปะอิน

i like
ไป มา วั น นี้ นี่ เอ ง ข๊า...โร ง เรีย น พา ไป ทรร ศ นะ ศึ ...

02/03/10 05:13 ...

โดยคุณ @ hua - hin

พระประวัติเบื้องต้นของสมเด็จพร...

โครงงานเขาเอง
เอาไปทำโครงงานได้คะเเนนเต็มแน่เลยอ่ะ[B]null[/B] ...

02/03/10 02:09 ...

โดยคุณ พลอย อ่ะนะ

พระประวัติเบื้องต้นของสมเด็จพร...

ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะสำหรับข้อมูลดีดีที่ให้ศึกษาข้อมูล วีซอลหยุด สุ...

02/03/10 02:03 ...

โดยคุณ พลอย

คนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ จึงเป็นเหตุให้ไทยต้องสูญเสียเอกราช

| พิมพ์ |

คนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ จึงเป็นเหตุให้ไทยต้องสูญเสียเอกราช
อนันต์ รัตนภานุศร

           สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงมีพระราชเสาวนีย์แก่พสกนิกรที่เข้าเฝ้าเพื่อถวายพระพร เนื่องในวโรกาสคล้ายวันพระราชสมภพ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2551 ดังความตอนหนึ่งว่า
                     “.....แต่น่าเสียดายตอนนี้ท่านนายก เขาไม่ให้เรียนประวัติศาสตร์แล้วนะ ฉันไม่เข้าใจ เพราะตอนที่ฉันเรียนอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์ สวิสเซอร์แลนด์ก็แสนไม่มีประวัติศาสตร์อะไร เท่าไหร่ เราก็ต้องเรียนประวัติศาสตร์ของสวิส แต่เมืองไทยนี่ โอ้โห...บรรพบุรุษเลือดทาแผ่นดิน กว่าจะมาถึง ให้พวกเราอยู่ นั่งอยู่กันสบาย มีประเทศนี้ เรากลับไม่ให้เรียนประวัติศาสตร์ ไม่ให้รู้ว่าใครมาจากไหน เอ๊ะ เป็นความคิดที่แปลกประหลาดที่อเมริกา ถามหน่อย เขาก็สอนประวัติศาสตร์บ้านเมืองเขา ที่ไหน ประเทศไหน เขาก็สอนไง แต่ประเทศไทยไม่มี ไม่ทราบว่าแผ่นดินนี้มันรอดมาอยู่จนบัดนี้ เพราะใครหรือ ว่ายังไงกัน โอ้โห...อันนี้น่าตกใจ ชาวต่างประเทศยังไม่ค่อยทราบว่า นักเรียนไทยนี่ ไม่มีการสอนประวัติศาสตร์เลย...” (เดลินิวส์ 12 สิงหาคม 2551)
           นายอัมรินทร์ คอมันตร์ ได้กล่าวอ้างคำพูดของ เซอร์วินสตัน เชอร์ชิลล์ ที่กล่าวว่า “ชนชาติใดก็ตาม ถ้าไม่คิดคำนึงนึกถึงประวัติศาสตร์ ชนชาตินั้นไม่มีอนาคต”
           ศาสตราจารย์นายแพทย์เกษม วัฒนชัย ได้เขียนคำนิยมยกย่องหนังสือ “มหาอาณาจักรฮั่น” ไว้ว่า
                     “รู้ประวัติศาสตร์ ได้บทเรียนเตือนใจ และเข้าใจปัจจุบันได้ดีขึ้น”
           ประวัติศาสตร์เป็นเหตุการณ์หรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีต เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญที่ได้มีการบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อให้เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ให้ชนรุ่นหลังได้ศึกษา มิให้เหตุการณ์ในอดีตต้องเลือนหาย เหตุการณ์ในอดีตบางครั้งอาจจะไม่ได้ถูกบันทึกไว้ แต่ก็ใช้วิธีจดจำเล่าต่อ ๆ กันมา
           การเรียนรู้ประวัติศาสตร์จะเป็นประโยชน์อย่างมาก เพราะว่าทำให้คนรู้จักเผ่าพันธุ์ของตนเอง รู้จักกำเนิด รู้จักรากเหง้า รู้จักวิถีชีวิต รู้จักวัฒนธรรมที่สืบทอดต่อ ๆ กันได้เป็นอย่างดี รู้ถึงความเจริญรุ่งเรือง และความตกต่ำ ที่สำคัญที่สุดที่ได้เรียนรู้คือ เหตุการณ์ในอดีตที่เคยเกิดขึ้นแล้ว ย่อมจะเกิดซ้ำรอยเดิมเสมอ ดังมีคำพูดว่า “กงล้อประวัติศาสตร์ ย่อมซ้ำรอยเดิมเสมอ”
           การซ้ำรอยเดิม ถ้าเป็นเรื่องราวหรือเหตุการณ์ในด้านดี ในด้านความเจริญงอกงามยิ่ง ๆ ขึ้นไป ก็สมควรที่จะซ้ำรอยเดิม แต่ถ้าเกิดการซ้ำรอยเดิม ถ้าเป็นเรื่องราวหรือเหตุการณ์ในด้านร้าย ในด้านความเสื่อมที่ทำให้ประเทศจะต้องเสียเอกราช ก็ไม่สมควรที่จะซ้ำรอยเดิม
           เมื่อเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ย่อมซ้ำรอยเดิมเสมอถ้าเรารู้ตัวก่อนว่า จะเกิดความผิดพลาดถึงกับประเทศชาติต้องเสียเอกราช แล้วเราจะเดินต่อไปอีกทำไมในเส้นทางที่เรากำลังเดินอยู่
           ความผิดพลาดซ้ำสองหรือจะกี่ครั้งก็ตามจะเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าคนทั้งชาติรู้จักสรุปบทเรียน ความผิดพลาดในอดีต ให้อดีตเป็นครูแล้วถ่ายทอดความรู้สู่รุ่นต่อ ๆ ไป ชั้นลูกหลานเหลนโหลน... มิรู้จักจบสิ้น
           ความผิดพลาดที่ไทยต้องเสียกรุงถึง 2 ครั้ง ในสมัยที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เป็นสมัยที่ประเทศไทยมีการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ต้องถือเป็นความรับผิดชอบโดยตรงของพระมหากษัตริย์ ในขณะนั้น
           ส่วนความรับผิดชอบหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตย เป็นความรับผิดชอบของรัฐบาล เพราะว่ารัฐบาลได้อำนาจรัฐมาจากพระมหากษัตริย์
           ความผิดพลาดที่กำลังเกิดขึ้นกับประเทศไทยหรือคนไทยในขณะปัจจุบัน กำลังส่งผลให้ไทยต้องสูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจโดยที่คนไทยไม่รู้ตัว เป็นเพราะว่าประเทศไทยมีรัฐบาลที่ขาดความสามารถ มองไม่เห็นประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชน แต่กลับมองประโยชน์เฉพาะตนและพวกพ้อง รัฐบาลรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ขาดวิสัยทัศน์ในการมองโลก บริหารประเทศโดยไม่รู้เขารู้เรา (ไม่รู้เขา หมายถึง ไม่รู้ภัยที่มาจากต่างชาติ ไม่รู้เรา หมายถึง ไม่รู้ว่าคนไทย กำลังอยู่กับภัยที่มาจากต่างชาติ) รัฐบาลที่ขาดองค์ความรู้ คือ ไม่มีความรอบรู้ กลับกลายเป็นผู้ก่อให้เกิดความผิดพลาดเสียเองหรือก่อปัญหาขึ้นมาเอง
           รัฐบาลที่ไม่รู้เล่ห์กลต่างชาติ จึงเปิดโอกาสให้ต่างชาติเข้ามายึดครองเศรษฐกิจไทย ผสมผสานกับรัฐบาลที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้องแอบแฝงด้วยนโยบายทุจริต หรือ ทุจริตเชิงนโยบาย จึงทำให้ประเทศไทยเกิดวิกฤตไปทุกด้าน วิกฤตที่หนักที่สุดคือ วิกฤตเศรษฐกิจ เพราะว่ารุนแรงจนถึงกับสูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจให้แก่ต่างชาติไปแล้ว
           ความผิดพลาดที่ส่งผลให้ไทยต้องสูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจ ได้แก่ การเปิดเสรีทางการเงิน การเปิดเสรีทางการค้า การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ การออกกฎหมายให้ต่างชาติถือครองที่ดิน
           ความผิดพลาดที่กล่าวข้างต้นเกิดจากคนไทยและรัฐบาลไทยไม่เคยเรียนรู้ประวัติศาสตร์ ไม่เคยสรุปบทเรียนจากประวัติศาสตร์ว่าคนไทยต้องเสียกรุงถึง 2 ครั้ง เป็นเพราะสาเหตุใด เพื่อนำสาเหตุที่ไทยต้องเสียกรุงมาสรุปบทเรียน ทบทวน และนำมาเปรียบเทียบให้เข้ากับเหตุการณ์ปัจจุบัน ให้รู้เท่าทันภยันตรายจากต่างชาติที่มาใน “รูปแบบใหม่” ที่ไม่ใช่ยึดครองด้วยกำลังทหารหรือการล่าอาณานิคมดังเช่นในอดีต เนื่องจากหมดยุคสมัยแล้ว คนไทยต้องรู้ว่าภยันตรายในรูปแบบใหม่คือ ประเทศไทยกำลังถูก ยึดครองทางเศรษฐกิจ ต้องสูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจให้แก่ทุนข้ามชาติ โดยที่คนไทยและรัฐบาลไทยก็ยังไม่รู้ตัว ที่ไม่รู้ตัวเพราะว่าคนไทยและรัฐบาลไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์จึงเป็นเหตุให้ไทยต้องสูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจ

เหตุใดที่ทำให้ไทยต้องเสียกรุง
           การเสียกรุงครั้งแรก เกิดขึ้นในปี พ.ศ.2112 ในรัชสมัยของสมเด็จพระมหินทราธิราช ทรงผิดพลาดที่แต่งตั้งพระยาจักรี (ออกญาจักรี) ให้เป็นแม่ทัพผู้มีอำนาจสูงสุดในการป้องกันรักษาพระนคร พระยาจักรีที่ทำตนเป็นไส้ศึกให้แก่พม่า โดยหวังลาภยศ แอบเปิดประตูเมืองให้ข้าศึกเข้ายึดกรุงได้ ไทยจึงต้องตกเป็นทาสพม่าเป็นเวลานาน 15 ปี สมเด็จพระนเรศวรได้ทรงกอบกู้เอกราชของชาติไทยกลับคืนมาได้
           พระยาจักรีถูกจารึกไว้ว่า เป็นคนไทยที่ ขายชาติ ขายแผ่นดิน
           สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้รับการจารึกและจดจำไว้ว่า ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่กู้ชาติ กู้แผ่นดิน
           การเสียกรุงครั้งที่สอง เกิดขึ้นในปี พ.ศ.2310 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ พระเจ้าเอกทัศทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอ ไม่มีความสามารถ ไม่เตรียมพร้อมรบในการศึก ในครั้งนั้นคนไทยแตกความสามัคคี แย่งชิงอำนาจกันเอง ทหารไม่มีขวัญและกำลังใจในการสู้รบ เมื่อเกิดการรบจึงต้องพ่ายแพ้แก่พม่า เป็นการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง สมเด็จพระเจ้าตากสินได้กอบกู้เอกราชของชาติไทยได้สำเร็จ
           พระเจ้าเอกทัศ ได้รับการจารึกไว้ว่า เป็นกษัตริย์ที่ทำให้ไทยต้องเสียกรุงครั้งที่สอง
           สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้รับการจารึกไว้ว่า เป็นกษัตริย์ที่ทรงกู้ชาติ
           ความพ่ายแพ้ของกรุงศรีอยุธยา ควรจะเป็นบทเรียนให้กับกรุงรัตนโกสินทร์มิให้เกิดขึ้นอีก ใช้อดีตเป็นบทเรียน

คนไทยได้บทเรียนอะไรในการเสียกรุงครั้งแรก
           คนไทยได้บทเรียนคือ เมื่อใดคราวใดที่คนไทย นึกถึงตนเอง เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน โดยไม่คำนึงถึงเพื่อนร่วมชาติ ยอมขายชาติขายแผ่นดิน โดยทำตนเป็นไส้ศึกให้กับศัตรู เมื่อนั้นคนไทยก็ต้องสูญเสียเอกราช คนไทยได้จดจำพระยาจักรีว่าเป็นคนไทยที่ขายชาติ อย่าได้เอาเยี่ยงอย่าง และคนไทยได้จดจำ สมเด็จพระนเรศวรมหาราชว่าเป็นกษัตริย์กู้ชาติ กษัตริย์นักรบ คนไทยควรเอาเยี่ยงอย่าง

คนไทยได้บทเรียนอะไรในการเสียกรุงครั้งที่สอง
           คนไทยได้บทเรียนคือ ยามใดที่ประเทศมีผู้นำที่อ่อนแอ ไม่มีความสามารถในการปกครองการสู้รบ ประเทศตกอยู่ในภาวะอันตราย ถ้าเกิดการสู้รบก็มีแต่พ่ายแพ้ ไม่สามารถรักษากรุงเอาไว้ได้ จึงเกิดการเสียกรุงครั้งที่สอง ในรัชสมัยพระเจ้าเอกทัศ คนไทยได้จดจำไว้ว่า พระเจ้าเอกทัศเป็นกษัตริย์ที่ทำให้ ไทยต้องเสียกรุงครั้งที่สอง เพราะคนไทยมีผู้นำที่อ่อนแอ ขออย่าให้คนไทยต้องมีผู้นำอย่างพระเจ้าเอกทัศอีก และคนไทยได้จดจำ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชว่าเป็นกษัตริย์กู้ชาติ กษัตริย์นักรบ คนไทยควรถือเป็นแบบอย่างของความรักชาติ

การเรียนรู้ประวัติศาสตร์จะก่อเกิดความรักชาติ
           คนไทยเรียนรู้ประวัติศาสตร์ชาติไทยน้อยมาก ทั้ง ๆ ที่ประวัติศาสตร์ชาติไทยก่อกำเนิดมาได้ประมาณ 800 ปี เริ่มตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยเป็น ราชธานี ปฐมกษัตริย์ไทยพระองค์แรกคือ “พ่อขุนศรีอินทราทิตย์” ได้ครองราชย์เมื่อปี พ.ศ.1762
           ระยะเวลาเกือบ 800 ปี คนไทยส่วนใหญ่รู้ประวัติศาสตร์ไทยเพียงใด คนไทยส่วนใหญ่จึงรักชาติแต่ปาก เกิดความรักชาติ เมื่อได้ดูภาพยนตร์เรื่อง “ตำนานสมเด็จพระนเรศวร” รักชาติเมื่อได้ยืนเคารพเพลงชาติ เพลงสรรเสริญพระบารมี
           ในปัจจุบันคนไทยบางคนเมื่อได้ยินเพลงชาติ และเพลงสรรเสริญพระบารมีก็ไม่ยืนตรงเพื่อทำความเคารพ แต่กลับไปอ้างว่าเป็นเสรีภาพ ไม่ยืนไม่ผิดกฎหมาย และยังมีบุคคลกลุ่มหนึ่งต่อต้านสถาบันสูงสุดถึงกับสกรีนลงบนเสื้อว่า “ไม่ยืน ไม่ใช่อาชญากร” คนพวกนี้ไม่มีความรักชาติหลงเหลืออยู่อีกแล้ว
           พฤติกรรมที่คนไทยเริ่มแสดงอาการที่ไม่ยืนตรง แสดงว่าคนไทยเริ่มมีปัญหาเรื่องความรักชาติแล้ว รัฐบาลจะนิ่งดูดายไม่ได้ จะต้องให้คนไทยทุกคน ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทย เพื่อให้เกิดความรักชาติ

รักชาติยังไม่พอต้องตามต่อด้วยชาตินิยม
           ความรักชาติอย่างเดียวไม่สามารถปกป้องเอกราชของชาติได้ ขอเปรียบเทียบให้เห็นดังนี้ คนที่อาศัยอยู่ในบ้านจะอยู่อย่างปลอดภัยต้องมีรั้วเป็นด่านแรก เพื่อไม่ให้ขโมยเข้ามาในบ้านได้ และรั้วจะต้องสูงไม่ให้ขโมยปีนรั้ว นอกจากนี้รั้วยังมีสัญญาณภัยเตือนล่วงหน้า เพื่อบอกให้เจ้าของรู้ว่าขโมยกำลังจะเข้าบ้าน เจ้าของบ้านจะได้รู้ตัวก่อนที่ขโมยจะเข้าบ้าน
           ประเทศก็เหมือนกัน การมีทหารไว้เพื่อปกป้องประเทศมิให้ศัตรูเข้าประเทศ เปรียบเสมือนรั้วบ้านที่ป้องกันคนที่อยู่อาศัยอยู่ในบ้านให้ปลอดภัยรวมถึงทรัพย์สินด้วย ดังมีคำกล่าวว่า “ประเทศเป็นบ้าน ทหารเป็นรั้ว” บ้านที่ไม่มีรั้ว คนในบ้านก็ไม่ปลอดภัย
           ความรักชาติเปรียบได้กับบ้าน ส่วนความเป็นชาตินิยมเปรียบได้กับรั้วบ้าน บ้านใดก็ตามที่มีรั้วบ้านแข็งแรง มีระบบรักษาความปลอดภัยอย่างดี คนที่อาศัยอยู่ในบ้านก็ปลอดภัยจากขโมย ความเป็นชาตินิยมจึงเปรียบเสมือนรั้วบ้าน

การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ต้องรู้ให้ลึกถึงประโยชน์ความเป็นชาตินิยม
           เมื่อรู้ว่าความเป็นชาตินิยมคล้ายกับรั้วบ้านที่มีไว้เพื่อป้องกันบ้าน ให้คนในบ้านอยู่อย่างอบอุ่นปลอดภัย รวมทั้งป้องกันทรัพย์สินในบ้านด้วย ถ้าคนไทยส่วนใหญ่รักชาติและมีความรู้สึกเป็นชาตินิยมก็เปรียบเสมือนได้อาศัยอยู่ในบ้านอย่างอบอุ่นและรู้สึกปลอดภัย เพราะว่าไม่มีใครสามารถเข้ามาทำร้ายคนในบ้านและไม่มีใครสามารถมาขโมยทรัพย์สินได้ ความเป็นชาตินิยมเปรียบได้กับภูมิคุ้มกันชีวิต ปัจเจกชน ครอบครัว ชุมชน สังคม จนถึงประเทศชาติ
           คนไทยเรียนประวัติศาสตร์ไทยน้อยมาก ความรู้สึกรักชาติก็รักชาติแต่ปากท่องบ่น รักชาติเวลายืนทำความเคารพเพลงชาติ เพลงสรรเสริญ พระบารมี แต่คนไทยไม่มีความรู้สึกชาตินิยม รัฐบาลจะต้องสอนให้คนไทยเรียนรู้ประวัติศาสตร์ให้มากขึ้น รู้สึกถึงความเป็นชาตินิยม

ความรู้สึกรักชาติและชาตินิยมจะช่วยป้องกันภยันตรายได้ทุกรูปแบบ
           ประวัติศาสตร์ไทยในยุคสมัยกรุงศรีอยุธยา ข้าศึกหรือภยันตรายของไทยคือ กองทัพพม่าที่เข้ามารุกรานหวังจะยึดกรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองขึ้น กรุงศรีอยุธยา ถูกพม่าตีแตกถึงสองครั้ง จะเห็นได้ว่าพม่าคือภัยที่มาจากเพื่อนบ้านที่มีอาณาเขตติดต่อกัน
           เมื่อถึงยุครัตนโกสินทร์ในรัชกาลที่ 4 และที่ 5 ศัตรูหรือภยันตรายมาจากอังกฤษและฝรั่งเศส ประเทศในแถบยุโรป ดินแดนไกลโพ้นทะเลที่ใช้เรือรบ เรือปืน พร้อมด้วยทหารที่ถือปืนกลไฟเที่ยวไล่ล่าเมืองขึ้น ไทยจำต้องยินยอมเสียดินแดนบางส่วนเพื่อไม่ให้ฝรั่งยึดครองประเทศ ไม่ยอมเสียเอกราช
           ในอดีตคนไทยมีความรักชาติมาก เมื่อเสียเอกราชให้แก่พม่าในคราวเสียกรุงทั้งสองครั้ง คนไทยก็สามารถกู้เอกราชกลับคืนมาได้ และในคราวที่ฝรั่งล่าเมืองขึ้น ประเทศไทยก็ไม่ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่ง จึงยังคงรักษาเอกราชไว้ได้
           แต่ในปัจจุบันคนไทยรักชาติอย่างเดียวยังไม่พอ เพราะว่าศัตรูหรือภยันตรายมาใน “รูปแบบใหม่” ที่ไม่ถืออาวุธ ไม่มีกองทัพจากต่างชาติยกกำลังเข้ามา แต่ถือเงิน ถือทุน เข้ามา คือ “ใช้เงินตราเป็นอาวุธ” การต่อสู้ของคนไทยก็ต้องสู้ใน “รูปแบบใหม่” คือ ให้คนไทย “ติดอาวุธทางปัญญา” คือ สอนให้ คนไทยมีนิสัย “ชาตินิยม”
           การใช้เงินตราเป็นอาวุธของต่างชาติก็คือ ให้ทุกประเทศเปิดเสรีทางธุรกิจทุก ๆ ด้าน รวมทั้งไทยด้วยก็ต้องปฏิบัติตาม
           ประเทศที่พัฒนาแล้วได้อาศัยเงินตราเป็นอาวุธ ใช้ทุนที่เหนือกว่าเข้าไปยึดครองเศรษฐกิจประเทศที่อ่อนด้อยกว่าในภูมิปัญญา ประเทศที่อ่อนด้อยกว่าก็หลงดีใจว่าประเทศเราต้องเจริญแน่ เพราะมีต่างชาตินำเงินมาลงทุน ผลสุดท้ายประเทศที่ต่างชาติเข้าไปลงทุนมาก คนในชาติกลับมีฐานะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด คือ คนกลุ่มหนึ่งรวยล้นฟ้า คนส่วนใหญ่ยากจน คนกลุ่มที่รวยคือกลุ่มที่สนับสนุนต่างชาติเข้ามาลงทุน โดยมีผลประโยชน์ร่วมกับบริษัทต่างชาติด้วย ส่วนคนส่วนใหญ่ยากจนเพราะเป็นผู้ซื้อ ผู้บริโภค ผลผลิตจากทุน
           คนไทยส่วนใหญ่รักชาติแต่ไม่มีความเป็นชาตินิยม ดังเช่นบางประเทศที่มีลักษณะรักชาติและชาตินิยม อาทิ ญี่ปุ่น เกาหลี อิสราเอล การที่คนไทย ไม่มีความเป็นชาตินิยมจึงเสียเอกราชทางเศรษฐกิจโดยไม่รู้ตัว
           ถ้าคนไทยสร้างลักษณะนิสัยหรือความรู้สึกชาตินิยมให้เกิดขึ้นก็จะช่วยเป็นเกราะป้องกันภยันตรายได้ทุกรูปแบบ จึงขอยกตัวอย่างบางประเทศ ที่มีทั้งความรักชาติและชาตินิยมให้เรียนรู้
           ญี่ปุ่น มีพื้นที่ 360,143 ตารางกิโลเมตร
                     ประชากร 127,333,002 คน (พ.ศ.2547)
                     โดยเฉลี่ยประชากรต่อพื้นที่ 353 คน / ตารางกิโลเมตร
           ชาวญี่ปุ่นมีความรักชาติและความเป็นชาตินิยมสูงมาก ชาวญี่ปุ่นจะใช้ของที่ผลิตขึ้นในประเทศของตน อุดหนุนร้านค้าของตน เมื่อมีการเปิดการค้าเสรี ถอดกำแพงภาษี แต่รัฐบาลญี่ปุ่นจะไม่ยอมให้ข้าวจากต่างประเทศเข้าไปขายแข่งกับข้าวในประเทศที่ชาวนาญี่ปุ่นเป็นผู้ปลูก จึงตั้งกำแพงภาษีเฉพาะข้าวสูงมาก เพื่อปกป้องอาชีพเกษตรกร
           ร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ต่างชาติ คาร์ฟูร์ (Carre four) ของฝรั่งเศส จำนวน 8 แห่ง เข้าไปเปิดขายในญี่ปุ่น ค้าขายแล้วขาดทุนต้องล้มเลิกกิจการ เนื่องจากคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ไม่อุดหนุน เพราะความรักชาติและความเป็นชาตินิยมของญี่ปุ่น ปัจจุบันญี่ปุ่นมีเศรษฐกิจโตเป็นอันดับที่ 2 ของโลก
           เกาหลีใต้ มีพื้นที่ 98,480 ตารางกิโลเมตร
                          ประชากร 48,598,175 คน (พ.ศ.2547)
                          โดยเฉลี่ยประชากรต่อพื้นที่ 493 คน / ตารางกิโลเมตร
           ชาวเกาหลีมีความรักชาติและชาตินิยมสูงมาก คนเกาหลีจะไม่ยอมใช้สินค้าที่ผลิตจากต่างชาติ ถ้าเกาหลีผลิตเองได้ ตัวอย่างเช่น รถยนต์ที่วิ่งอยู่ในเกาหลีมีอยู่ 2 ยี่ห้อใหญ่ ๆ คือ ฮุนได และแดวู คนที่ไปเที่ยวเกาหลีพยายามจะหารถยนต์ยี่ห้ออื่น ๆ ที่ไม่ได้ผลิตจากคนเกาหลีก็หาไม่พบ เกาหลีสามารถผลิตสินค้าอุตสาหกรรมไล่ทันญี่ปุ่นแล้วในปัจจุบัน
           ปัจจุบันเกาหลีมีเศรษฐกิจโตเป็นลำดับที่ 11 ของโลก ทั้ง ๆ ที่เป็นประเทศเล็ก มีพื้นที่น้อย ประชากรก็ไม่มาก แต่เศรษฐกิจโตเร็วมาก ญี่ปุ่นผลิตอะไรได้ เกาหลีก็ผลิตได้
           ประวัติศาสตร์เกาหลีที่เคยถูกจีนและญี่ปุ่นยึดครอง ทำให้คนเกาหลีใช้เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์เป็นบทเรียนในการสร้างชาติขึ้นมาใหม่ ให้คนเกาหลีทุกคนรักชาติและมีความรู้สึกชาตินิยม
           อิสราเอล มีพื้นที่ 22,145 ตารางกิโลเมตร
                         ประชากร 7,100,000 ล้านคน (พ.ศ.2549)
                         โดยเฉลี่ยประชากรต่อพื้นที่ 321 คน / ตารางกิโลเมตร
           ชาวยิวที่อาศัยอยู่ในประเทศอิสราเอล มีความรักชาติและชาตินิยมสูงมาก เพราะอาศัยประวัติศาสตร์เป็นบทเรียน ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ยังไม่มีประเทศอิสราเอล ชาวยิวที่อาศัยอยู่ในเยอรมันถูกฮิตเลอร์ ผู้นำเยอรมันสั่งฆ่าตาย ประมาณ 6 ล้านคน เมื่อยิวสร้างประเทศหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เกิดความรักชาติและความเป็นชาตินิยมสูง จากคำบอกเล่าของนายอัมรินทร์ คอมันตร์ ซึ่งเป็นนักธุรกิจระหว่างประเทศได้ไปประเทศอิสราเอลถึง 40 ครั้ง ได้เล่าว่า ชาวยิวทุกคนต้องเป็นทหารทั้งชายและหญิง เมื่อถึงอายุครบเกณฑ์ ผู้ชายจะต้องเป็นทหาร 3 ปี และผู้หญิงต้องเป็นทหาร 2 ปี ชาวยิว รักภาษาฮิบรู ซึ่งเป็นภาษาประจำชาติ ร้านขายหนังสือ ประมาณ 85% เป็นภาษาฮิบรู รัฐบาลอิสราเอลส่งเสริมให้มีการแปลหนังสือต่างประเทศเป็นภาษาฮิบรู ในด้านเศรษฐกิจประเทศอิสราเอลไม่ยอมให้มีร้านค้าปลีกข้ามชาติเด็ดขาด ความรักชาติและชาตินิยมของชาวยิว จึงทำให้คนอิสราเอลเกือบทุกคนมีฐานะทางเศรษฐกิจดี มีบ้าน รถยนต์ มีเงินเก็บออม ชาวนาและคนขับแท็กซี่ มีเงินพอที่จะไปท่องเที่ยวต่างประเทศ

เมื่อขาดความรักชาติและชาตินิยม ความล่มจมก็ตามมา

           ประเทศอาร์เจนตินาเป็นตัวอย่างของการขาดความรักชาติและความเป็นชาตินิยม ประกอบกับได้รัฐบาลที่คดโกง เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและพวกพ้อง จึงเกิดการล่มสลายทางเศรษฐกิจ สูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจให้แก่ต่างชาติ
           ประเทศอาร์เจนตินาเป็นประเทศที่มีพื้นที่มาก ทรัพยากรก็มีมาก ประชากรมีน้อย ชาวอาร์เจนตินาไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องเศรษฐกิจถึงขนาดมีคนอดน้ำตาย เพราะขาดน้ำบริโภค จากข้อมูลเบื้องต้นของประเทศอาร์เจนตินา
           อาร์เจนตินา มีพื้นที่ 2,791,810 ตารางกิโลเมตร
                              ประชากร 38,747,000 คน (พ.ศ.2548)
                              โดยเฉลี่ยประชากรต่อพื้นที่ 14 คน / ตารางกิโลเมตร
           ถ้าเปรียบเทียบกับไทย
           ไทย มีพื้นที่ 513,120 ตารางกิโลเมตร
                    ประชากร 63,389,730 คน (พ.ศ.2551)
                    โดยเฉลี่ยประชากรต่อพื้นที่ 122 คน / ตารางกิโลเมตร
           มีการพูดกันว่าประเทศไทยอุดมสมบูรณ์และคนไทยใจบุญสุนทาน แม้แต่สุนัขก็ยังไม่มีวันอดตาย แล้วคนไทยจะอดตายได้อย่างไร แต่ทำไมคนอาร์เจนตินาจึงอดตาย ดังเช่นเคยมีหญิงแม่ลูกอ่อน ไม่มีเงินซื้อน้ำให้ลูกกิน พยายามเดินไปขอน้ำจากเพื่อนบ้าน แต่ไปขอบ้านใดก็ไม่มีใครให้เพราะว่า น้ำดื่มมีราคาพอสมควร น้ำประปาสาธารณะก็ไม่มี เพราะว่าการประปาของอาร์เจนตินาขายสัมปทานให้ต่างชาติไปหมดแล้ว
           ชาวอาร์เจนตินาขาดความรักชาติและความเป็นชาตินิยม จึงถูกทุนข้ามชาติกลืนเศรษฐกิจจนหมดสิ้น ดร.นิติภูมิ นวรัตน์ ได้ไปบรรยายที่วัดสวนแก้ว ในปี พ.ศ.2545 ซึ่งเป็นปีที่ประเทศอาร์เจนตินาประสบวิกฤตเศรษฐกิจรุนแรงที่สุด คนออกมาเดินขบวนขับไล่ประธานาธิบดีเกือบทุกวัน ประเทศอาร์เจนตินาดำเนินนโยบายเศรษฐกิจที่ผิดพลาด คือ สิ่งที่เป็นสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ นำไปให้สัมปทานกับบริษัทต่างชาติจนหมดสิ้น เช่น ถนน ไฟฟ้า ประปา โทรศัพท์ โรงกลั่นน้ำมัน แก๊ซ สายการบิน รถไฟ ฯลฯ
           นอกจากนี้ยังเปิดให้มีร้านค้าปลีกข้ามชาติ เช่น คาร์ฟูร์ ซึ่งมีกว่า 300 แห่งทั่วประเทศ ร้านค้าปลีกต่างชาตินำเงินออกนอกประเทศทุก ๆ วัน จึงเกิดปัญหาเศรษฐกิจ
           วันนี้ชาวอาร์เจนตินา 39 ล้านคนเศษ ต้องกลายเป็นพลเมืองชั้นสองในประเทศของตน เพราะต่างชาติครอบครองเศรษฐกิจไว้จนหมดสิ้น ชาวอาร์เจนตินาคล้าย ๆ กับเป็นผู้อยู่อาศัยในบ้านที่ตนเองเคยเป็นเจ้าของ ทำกินในที่ ๆ ไม่ใช่ของตัวเอง เพราะว่าเป็นลูกจ้างใช้แรงงาน มีเรื่องที่ฟังแล้วตกใจมาก คือ นายจอร์จ โซรอส มีที่ดินทำกินในอาร์เจนตินาถึง 1 ล้านไร่ อนิจจา! เมื่อเหลียวมาดูประเทศไทย ดูจะคล้าย ๆ อาร์เจนตินาเข้าไปทุกที

เมื่อเรียนรู้บทเรียนประวัติศาสตร์ พบความผิดพลาดต้องรีบแก้ไข
           บทเรียนประวัติศาสตร์ที่เป็นความผิดพลาดและควรนำความผิดพลาดมาเป็นครู แล้วรีบแก้ไขก็คือ การเปิดเสรีทางการเงิน การเปิดเสรีทางการค้า การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ การออกกฎหมายให้ต่างชาติถือครองที่ดิน
           การเปิดเสรีทางการเงิน เป็นสาเหตุทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ในปี พ.ศ.2540 เกิดขึ้นจากรัฐบาลที่มีพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้เปิดเสรีทางการเงิน เพื่อหวังเงินทุนจากต่างประเทศ จะไหลเข้าประเทศ ในปี พ.ศ.2533 จนเกิดวิกฤต “ต้มยำกุ้ง” ในปี พ.ศ.2540 วิกฤตต้มยำกุ้งลุกลามไปทั่วโลก
           ความผิดพลาดในการเปิดเสรีทางการเงิน ทำให้ไทยเสียเอกราชทางเศรษฐกิจให้กับกองทุนไอเอ็มเอฟ ในวันที่ 14 สิงหาคม 2540 ที่ไทยทำสัญญากับ ไอเอ็มเอฟ ในยุคที่มีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี กองทุนไอเอ็มเอฟให้ไทยกู้เงินในวงเงิน 1.7 หมื่นล้านดอลล่าร์
           การเปิดเสรีทางการเงิน ทำให้ทรัสต์หรือไฟแนนซ์ 56 แห่ง พร้อมทั้งธนาคารเกิดหนี้สูญ ไฟแนนซ์ 56 แห่งต้องถูกปิดกิจการ ธนาคารเกิดหนี้สูญ จึงต้องเพิ่มทุนอีกมหาศาล จึงเปิดโอกาสให้กองทุนเพื่อความมั่นคงของสิงค์โปร์เข้ามาซื้อหุ้นจนมีหุ้นมากที่สุดในธนาคารพาณิชย์ของไทย เท่ากับว่าสิงค์โปร์ เข้ายึดธนาคารของไทยไปแล้ว
           เมื่อไทยเข้าสู่กองทุน ไอเอ็มเอฟ ๆ จะให้ไทยลงนามหนังสือแสดงเจตจำนง ที่จะทำตามคำแนะนำทีละฉบับ จนกว่าจะแก้ปัญหาเศรษฐกิจการเงินได้ รัฐบาลไทยจึงได้ออกกฎหมาย 11 ฉบับตามคำแนะนำในจำนวนนี้ มีกฎหมายเปิดเสรีทางการค้า กฎหมายแปรรูปรัฐวิสาหกิจ กฎหมายให้ต่างชาติมีสิทธิ์ครอบครองที่ดินทำกิน

การเปิดเสรีทางการค้านำพาให้ไทยต้องเสียเอกราชทางเศรษฐกิจ
           ก่อนที่ไทยจะเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ในปี พ.ศ.2540 สหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นอภิมหาอำนาจทั้งทางทหารและทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอำนาจทางทหาร อเมริกามีแสนยานุภาพอันเกรียงไกร ไม่มีชาติใดมาท้าทายได้ หลังจากสหภาพโซเวียตรัสเซียได้ล่มสลายแตกออกเป็น 15 ประเทศ ในปี พ.ศ.2534 สหรัฐอเมริกาจึงได้ฉวยโอกาสที่จะครอบงำเศรษฐกิจโลก โดยใช้นโยบายการเปิดการค้าเสรีได้สร้าง “ฉันทามติ วอชิงตัน” (Washington Consesus) ขึ้นมาเป็นอาวุธที่จะใช้รุกราน ครอบงำประเทศอื่น
           พายัพ วนาสุวรรณ (สนธิ ลิ้มทองกุล) ได้ตอบคำถามที่มีผู้ใช้นามแฝงว่า นายฉงน ถามมาว่า “ฉันทามติวอชิงตัน” ใครคิดขึ้นมา และเป็นฉันทามติของใคร
           พายัพ วนาสุวรรณ ได้ตอบคำถามลงในหนังสือ “เปลือยอเมริกา” ดังข้อความดังนี้
           ฉันทามติแห่งวอชิงตันเป็น “เมนูนโยบาย” ที่ประมวลโดย จอห์น วิลเลียมสัน นำเสนอในปี พ.ศ.2532 ถือเป็นการประกาศชัยชนะของระบบทุนนิยม ที่มีต่อระบบสังคมนิยม
           ฉันทามติวอชิงตัน ประกอบด้วย 4 เสาหลักคือ
                      Liberalization : เปิดเสรีด้านการค้า และการเงินระหว่างประเทศ
                      Stabilization : ทำให้เกิดความมั่นคงในระบบเศรษฐกิจ
                      Privatization : ถ่ายโอนการผลิตจากภาครัฐบาลไปสู่ภาคเอกชน
                      Deregulation : ลดการควบคุมและการกำกับระบบเศรษฐกิจและกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
           พื้นฐานเหล่านี้ถ่ายทอดออกมาเป็นนโยบาย อย่างเช่น การเปิดเสรีทางการเงิน การสนับสนุนการลงทุนจากต่างประเทศ ลดข้อบังคับทางธุรกิจ อัตราภาษีต่ำ นโยบายการคลังเข้มงวด แปรรูปรัฐวิสาหกิจสู่มือเอกชน และตลาดแรงงานที่ยืดหยุ่น
           การประมวลและการนำเสนอของ “จอห์น วิลเลียมสัน” อยู่ในช่วงยุคสุดท้ายของอดีตประธานาธิบดี จอร์จ บุช (พ่อของจอร์จ ดับเบิลยู บุช) และยุคต้นของอดีตประธานาธิบดี บิล คลินตัน เป็นนโยบายที่เข้าทางกลุ่มทุนที่มีความกระสันจะขยายธุรกิจ ขยายการลงทุน เพื่อกอบโกยเงินให้ได้ทั่วทุกมุมโลก
           หลักของฉันทามติกรุงวอชิงตัน เชื่อว่า โลกจะดีขึ้นและประชาธิปไตยเสรีนิยมจะปกครองทั่วโลกได้ก็ต่อเมื่อทุก ๆ ชาติในโลกนี้ต้องเปิดเสรีทั้งหมด การเงิน การค้า การเดินทาง โดยไม่มีกฎเกณฑ์ภายในมาบังคับ ข้อจำกัดใด ๆ ทั้งสิ้น รวมทั้งบีบไม่ให้มีการอุดหนุนหรือแทรกแซงกลไกทางเศรษฐกิจทุกรูปแบบ

ฉันทามติวอชิงตันส่งพลังมหาศาล
           ประเทศอาร์เจนตินา ได้ตกเป็นเหยื่อของ “ฉันทามติวอชิงตัน” โดยไม่รู้ตัว เพราะความไม่รู้เท่าทัน ของผู้นำประเทศและความเห็นแก่ได้ส่วนตนของผู้นำ นำประเทศเปิดเสรีทุกด้านเพื่อหวังเงินลงทุน โดยขายรัฐวิสาหกิจให้เอกชนด้วยวิธีการต่างๆ ให้สัมปทานบริษัทต่างชาติ นำรัฐวิสาหกิจแปรรูปซื้อขายในตลาดหุ้น เปิดให้ร้านค้าปลีกต่างชาติเข้าไปทำการค้าปลีกได้โดยเสรี ปรากฏว่าห้างค้าปลีก Carrefour (คาร์ฟู) กระจายอยู่ทั่วประเทศจำนวน 300 กว่าแห่ง ยึดครองการค้าปลีกอาร์เจนตินา อาร์เจนตินาล้มสลายเพราะเปิดเสรี
           การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ บุคคลที่เป็นรัฐบาลและผู้บริหารรัฐวิสาหกิจมักจะได้ประโยชน์จากการแปรรูปดังคำกล่าวของนายอัมรินทร์ คอมันตร์ ได้ไปพูดที่ห้องประชุมวุฒิสภา ใน พ.ศ.2549 ผู้ที่ได้รับเชิญไปฟังประกอบด้วย อาจารย์จาก TDRI เจ้าหน้าที่ระดับสูงจากกระทรวงการคลัง สื่อมวลชนและอาจารย์มีชื่อหลายคน มีผู้เข้าฟังประมาณ 200 คน มี ส.ว. ส.ส. พนักงานรัฐวิสาหกิจและประชาชน นายอัมรินทร์ ได้ถามคำถามต่อผู้ฟังในที่ประชุมว่า “ช่วยบอกผมว่า มีประเทศใดในโลกนี้ที่แปรรูปรัฐวิสาหกิจไปแล้ว ผู้บริหารประเทศเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องบางคนไม่ได้รับผลประโยชน์อันมิชอบอย่างมหาศาล ประชาชนไม่ได้รับความเดือดร้อนและหุ้นหรือกิจการไม่ตกอยู่ในมือต่างชาติ”
           เมื่อเหลียวหลังมาดูการแปรรูป ปตท. แล้วทุกๆ คนก็นึกถึง “บางอ้อ” ขึ้นมาทันที
           ประเทศไทยก็ติดกับดัก “ฉันทามติวอชิงตัน” เหมือนกัน เริ่มจากเปิดการเงินเสรีปี พ.ศ.2533 ในยุคพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี แล้วเกิดวิกฤตการเงินในปี พ.ศ.2540 ในยุคพลเอกชวลิต เป็นนายกรัฐมนตรี พอถึงเดือนพฤศจิกายน 2540 พลเอกชวลิต ลาออกจากนายกรัฐมนตรี ต่อมา นายชวน หลีกภัย ได้เป็นนายกรัฐมนตรี ภายหลังจากที่พลเอกชวลิตได้นำประเทศไทยไปจำนองกับกองทุน IMF เมื่อเดือนสิงหาคม 2540 แล้ว นายชวนได้เป็นนายกรัฐมนตรีแบบ “ทุกขลาภ” เพราะต้องมาแก้วิกฤตเศรษฐกิจ
           และในปี พ.ศ.2542 รัฐบาล ชวน หลีกภัย ที่มีรัฐมนตรีกระทรวงการคลังชื่อ นายธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ ก็ได้ออกกฎหมายที่เรียกว่า กฎหมายขายชาติ 11 ฉบับ กฎหมายเหล่านี้ถูก IMF แนะนำให้ออก ไทยต้องเปิด “การค้าเสรี” เสรีจนประเทศต้องเสียเอกราชทางเศรษฐกิจให้แก่ต่างชาติ เป็นที่น่าสังเกตว่า การที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาออก “ฉันทามติวอชิงตัน” เมื่อปี พ.ศ.2532 ผลที่ตามมาจนถึงขณะนี้คือ พ.ศ.2552 ฉันทามติวอชิงตัน ส่งผลต่อประชาชนของแต่ละประเทศ อย่างไรบ้าง

ใครได้ใครเสีย จากฉันทามติวอชิงตัน
           ประเทศที่ได้ประโยชน์ ได้แก่ ญี่ปุ่น จีน เกาหลี สิงคโปร์ อินเดีย ประเทศเหล่านี้ ได้เปรียบดุลการค้าจากต่างประเทศอย่างมาก จากการค้าเสรี
           ส่วนประเทศที่เสียผลประโยชน์ ได้แก่ อาร์เจนตินา เม็กซิโก ไทย สหรัฐอเมริกา จากการค้าเสรี
           จีนได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล เพราะค่าแรงที่ถูกจึงผลิตสินค้าอุตสาหกรรมและสินค้าเกษตรไปตีตลาดทั่วโลก ตีตลาดในอเมริกา ทำให้สินค้าขายไม่ได้ ต้องเลิกกิจการ การค้าเสรีทำให้จีนมีเงินทุนดอลล่าร์สำรองมหาศาลมากที่สุดในโลก
           ญี่ปุ่น เกาหลี ก็ได้ประโยชน์อย่างมากได้ผลิตสินค้าอุตสาหกรรมออกจำหน่ายได้ทั่วโลก รถยนต์จากญี่ปุ่นและเกาหลี ราคาถูกกว่าที่ผลิตในอเมริกา คนอเมริกาจึงหันมาซื้อรถจากญี่ปุ่นและเกาหลีเพราะถูกว่า และใช้น้ำมันน้อยกว่า บริษัทรถยนต์ในค่าย G.M. ฟอร์ด ไครสเลอร์ ยอดขายรถยนต์ตก
           สิงคโปร์ มีกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติเทมา เส็ก โฮลดิ้ง และจีไอซี ออกไปลงทุนทั่วโลก กองทุน 2 กอง ทุนนี้ได้มาซื้อกิจการลงทุนในประเทศไทย เช่น ซื้อชินคอร์ป ซื้อหุ้นและถือหุ้นส่วนใหญ่ธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทย ซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ สิงคโปร์จึงเป็นประเทศที่ร่ำรวยมาก ซื้อทุกอย่างถ้ามองเห็นผลกำไร คนสิงคโปร์ค้าขายเก่ง เพราะว่ารัฐบาลมีนโยบายให้คนสิงคโปร์พูดได้ 3 ภาษา
           อินเดีย ได้ประโยชน์เนื่องจากคนอินเดียส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษได้และค่าแรงงานถูก บริษัทต่างชาติจึงหันไปลงทุนผลิตชิ้นส่วนสินค้าอุตสาหกรรมที่อินเดียเพื่อการส่งออก คนอินเดียจึงมีงานทำมากขึ้นและมีรายได้เพิ่มขึ้น บริษัทใหญ่ๆ ในสหรัฐอเมริกาได้เปลี่ยนฐานผลิตสินค้าอุตสาหกรรมไปอยู่ที่อินเดีย
           อาร์เจนตินา เสียประโยชน์จากฉันทามติวอชิงตัน เพราะเปิดเสรีทุกอย่าง จนประเทศล่มสลายทางเศรษฐกิจ
           เม็กซิโก เปิดเสรี จนกระทั่งเศรษฐกิจตกอยู่ในมือชาวต่างชาติ คนเม็กซิโกว่างงานมาก จนต้องลักลอบเข้าอเมริกาเพื่อไปหางานทำ เศรษฐกิจเม็กซิโกเกือบจะล่มสลาย
           ประเทศไทยเสียประโยชน์ จากการเปิดการเงินเสรี ก็ทำให้เกิดวิกฤต “ต้มยำกุ้ง” และตามมาด้วยการค้าเสรีทำให้ร้านค้าปลีกข้ามชาติเข้ายึดครองเศรษฐกิจไทย ประมาณ 60 %
           การเปิดเสรีทางการค้า ทำให้ห้างค้าปลีก ยักษ์ใหญ่ข้ามชาติ เช่น TESCO Lotus ของอังกฤษ Carre four, Big C ของฝรั่งเศส makro ของเนเธอร์แลนด์ 7-ELEVEn ของสหรัฐร่วมกับ CP ยึดครองเศรษฐกิจไทย รัฐบาลไทยก็ไม่ยอมทำอะไรช่วยร้านค้าของไทย กลับอ้างว่า เป็นการค้าเสรี เสรีอะไรกัน เสรีแบบนี้อย่ามีเสียดีกว่า เสรีแล้วคนไทยต้องเสียเอกราชทางเศรษฐกิจก็อย่าเสรีมันเลย
           นายอัมรินทร์ คอมันตร์ ได้กล่าวว่า ประเทศที่มีรัฐบาลที่รักชาติรักประชาชน รักการทำมาหากิน ของคนในชาติ เขาจะหวงสิทธิการทำมาหากินของประชาชน เช่น อิสราเอล นอร์เวย์ ไม่ยอมให้มีร้านค้าปลีกข้ามชาติแม้แต่ร้านเดียว ที่อิตาลี ร้านค้าปลีกข้ามชาติต้องตั้งอยู่ที่ไกลๆ นอกเมือง เช่น ที่กรุงโรม ร้านค้าปลีกข้ามชาติต้องตั้งอยู่ห่างจากตัวเมือง 30 กิโลเมตร แล้วทำไมรัฐบาลไทยไม่อ้างประเทศอิสราเอล นอร์เวย์ หรืออิตาลีบ้าง เพื่อปกป้องคนไทย
           ส่วนร้านค้าปลีกต่างชาติถ้าเข้าไปตั้งในญี่ปุ่น หรือเกาหลี ต้องเจ๊งแน่ เพราะคนทั้งสองชาตินี้เขารักชาติและมีความเป็นชาตินิยม อันที่จริงคนไทยก็รักชาติแต่ขาดความเป็นชาตินิยม การสอนประวัติศาสตร์ ให้คนไทยเรียน จะต้องเน้นความเป็นชาตินิยมเพิ่มเติมเข้าไปด้วย เพื่อป้องกันเอกราชของชาติไทย
           เพื่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ผู้เขียนขอเสนอคำขวัญเพื่อเป็นเข็มทิศในการดำเนินชีวิตแก่ คนไทย เพื่อให้รักชาติและชาตินิยมว่า "กินของไทย    ใช้ของไทย    อุดหนุนร้านค้าของคนไทย    เที่ยวเมืองไทย    เพื่อให้ไทยเจริญ"
           ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งออกนโยบาย “ฉันทามติวอชิงตัน” กลับกลายเป็นประเทศเสียประโยชน์อย่างมาก เป็นไปได้อย่างไร? ในเมื่อตนเองเป็นผู้สร้างกฎกติกาทางการค้าขึ้นมาเอง
           ฉันทามติวอชิงตันที่เริ่มในปี พ.ศ.2532 โดยที่ผู้นำสหรัฐอเมริกา และบรรดานายทุนใหญ่ที่มีอิทธิพลเหนือผู้นำก็คิดด้านเดียวว่า อเมริกาเป็นจ้าวโลก เป็นอภิมหาอำนาจอันดับ 1 ทั้งทางทหารและเศรษฐกิจ อเมริกาจะใช้บรรษัทข้ามชาติเข้าไปทำกำไรจากต่างประเทศ ประเทศใดจะกล้าขัดขวาง โดยไม่เฉลียวใจว่า อเมริกาก็ต้องเปิดเสรีเหมือนกัน
           ภายในเวลา 20 ปี ก็ปรากฏผลแล้วว่า อเมริกา กลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบดุลการค้ามากมายมหาศาลให้แก่ จีน ญี่ปุ่น เกาหลี สิงคโปร์ ไต้หวัน สินค้าจากประเทศดังกล่าวราคาถูกกว่า เข้าไปยึดตลาดอเมริกาจนสินค้าที่ผลิตในอเมริกาขายได้น้อยลง ต้องปิดกิจการจนกระทั่งคนอเมริกันต้องว่างงานเป็นจำนวนมาก และเป็นส่วนหนึ่งที่ก่อให้เกิดเศรษฐกิจอเมริกาวิกฤตอย่างหนัก
           สหรัฐอเมริกาเกิดวิกฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ.2551 และวิกฤตหนักที่สุด เนื่องจากบริษัทยักษ์ใหญ่ ในอเมริกาหลายบริษัทประกอบธุรกิจขาดทุน อยู่ไม่ได้ต้องปิดกิจการ คนตกงานทั้งหมด บางบริษัท ลดการผลิต ก็ต้องปลดคนงานบางส่วน คนอเมริกันตกงานจำนวนมาก
           บริษัท เลห์แมน บราเธอร์ เป็นบริษัทที่ปล่อยสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ เก็บเงินลูกหนี้ไม่ได้จึงมีหนี้สูญจำนวนมาก บริษัทเกือบจะล้มละลาย จนรัฐบาลต้องเข้าช่วยเหลือโดยอัดเงินเข้าไป
           รัฐบาลโอบามา รู้ตัวแล้วว่า การเปิดเสรีทุกด้าน อเมริกานั่นแหละเศรษฐกิจจะต้องล่มสลาย จึงเกิดความคิดจะกีดกันทางการค้าขึ้นมาบ้างแล้ว แล้วไทยล่ะได้บทเรียนอะไรบ้างจากการเปิดเสรีทางการเงิน จึงเกิดวิกฤตต้มยำกุ้ง ผลจากวิกฤตต้มยำกุ้ง ไทยจึงถูกบังคับให้ต้องเปิดเสรีทางการค้า ทำให้ร้านค้าปลีกล่มสลาย จนเศรษฐกิจของประเทศไทยอยู่ในมือต่างชาติ แล้วรัฐบาลยังไม่ยอมทำอะไรทั้งๆที่บรรดาร้านค้าโชห่วย (ร้านค้าปลีก) ร้องตะโกนเสียงแห้ง น้ำตาไหลอาบแก้ม จนไม่มีจะไหลอีกแล้ว นี่หรือเมืองพุทธ รัฐบาลทนอยู่ได้อย่างไร รัฐบาลทุกรัฐบาลที่บอกว่าจะเข้ามาแก้ไขทุกข์ยากของประชาชน ประชาชนต้องมาก่อนหมายความว่าอย่างไร
           การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ในรัฐบาลที่มีพรรคไทยรักไทยบริหารประเทศ ได้แปรรูปรัฐวิสาหกิจเข้าตลาดหลักทรัพย์ ออกขายหุ้นรัฐวิสาหกิจให้เอกชนทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือต่างชาติ รัฐวิสาหกิจที่ถูกแปรรูปเข้าซื้อขายเป็นหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ได้แก่ ปตท. การบินไทย ทศท. กสท. การเดินเรือ อสมท. ท่าเรือแหลมฉบัง ฯลฯ
           การแปรรูป ปตท. ทำกำไรให้กับผู้ถือหุ้น ปตท. อย่างมาก วันที่เปิดให้มีการจองหุ้น ประชาชนจำนวนมากไปเฝ้ารอที่ธนาคาร เพื่อจองหุ้น ปตท. ตั้งแต่ตี 5 ที่หน้าธนาคาร เมื่อถึงเวลาเปิดจองหุ้นภายในระยะเวลา 1 นาที 37 วินาที หุ้นก็ขายหมดเกลี้ยง ต่อมาสื่อมวลชนนำเสนอข่าวจองหุ้นว่า มีนามสกุลหนึ่งที่เป็นญาติของรัฐมนตรี เฉพาะรายเดียวจองหุ้นได้ 7 ล้านหุ้น ราคาจองหุ้นในวันนั้น ราคาหุ้นละ 35 บาท ปัจจุบันราคาหุ้นอยู่ประมาณ 200 บาทผู้ที่ซื้อหุ้นในราคา 35 บาท ก็จะได้กำไรมหาศาลถ้าขายต่อ การแปรรูป ปตท. ทำให้ราคาน้ำมันสูงขึ้นเพราะต้องทำกำไรสูงเพื่อประโยชน์ต่อผู้ถือหุ้น ไม่ใช่ประโยชน์ของผู้บริโภคอีกต่อไป
           การแปรรูป ปตท. ถือเป็นการขายสมบัติของชาติ เพราะว่าเดิมทีก็เป็นทรัพย์สินของประชาชน แล้วนำทรัพย์สินไปขายถูกๆ เพื่อให้ผู้ซื้อหุ้นไปทำกำไรต่อ เพื่อประโยชน์ของผู้ซื้อหุ้นเมื่อไปดูรายชื่อผู้ซื้อหุ้นก็ปรากฏว่า มี 15 วงศ์ตระกูลที่เป็นเจ้าของหุ้น ปตท. ที่เป็นรัฐบาลในขณะนั้น
           การแปรรูป การเป็นไทย การบินไทยถือเป็นศักดิ์ศรีและหน้าตาของคนไทย การเอาทรัพย์สินของประชาชนไปเข้าตลาดหุ้นให้เอกชนหาผลประโยชน์ ความภาคภูมิใจของคนไทยก็หมดไป คำขวัญการบินไทยที่ว่า “รักคุณเท่าฟ้า” คนไทยส่วนใหญ่จึงรู้สึกเฉยๆ กับคำขวัญดังกล่าว
           การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ สมควรที่จะทำได้ โดยพิจารณาเป็นรายๆ ไป รัฐวิสาหกิจที่ให้บริการสาธารณะไม่มีการแข่งขัน เช่น ประปา ไฟฟ้า รถไฟ ปตท. ฯลฯ ไม่สมควรแปรรูป รัฐวิสาหกิจที่เป็นหน้าตาและศักดิ์ศรีของประเทศ เช่น การบินไทย การเดินเรือไทย ไม่ควรแปรรูป รัฐวิสาหกิจที่ควบคุมข้อมูลข่าวสารถือเป็นความมั่นคง เพราะว่าข้อมูลข่าวสารเป็นอาวุธควรจะดูแลและควบคุมอย่างใกล้ชิด เช่น “ดาวเทียมไทยคม” ของไทยควรจะให้หน่วยงานความมั่นคงควบคุม
           ส่วนรัฐวิสาหกิจที่เป็นภาระให้แก่รัฐ และไม่เกี่ยวกับความมั่นคงเช่น ขสมก. อสมท. ฯลฯ ก็สมควรแปรรูปให้เอกชนบริหาร

ออกกฎหมายให้ต่างชาติถือครองที่ดิน
           รัฐบาลทักษิณ มีความคิดที่จะให้ต่างชาติถือครองที่ดินให้ชาวต่างชาติได้ใช้ประโยชน์จากที่ดิน ในประเทศไทย โดยออกกฎหมายให้เป็น “เศรษฐกิจพิเศษ” หมายความว่าให้ต่างชาติเอาที่ดินประกอบธุรกิจโดยเสียค่าเช่าให้แก่รัฐ เมื่อไม่นานมานี้มีชาวอาหรับกลุ่มหนึ่งได้มาดูที่ที่สุพรรณบุรี เพื่อขอเช่าทำนา แต่ได้ถูกชาวนาสุพรรณบุรีต่อต้านไม่ยอมให้ต่างชาติเช่าที่นา โดยอ้างว่าชาวนาสุพรรณบุรียังขาดที่ทำนา ถ้าปล่อยให้ต่างชาติเช่าที่ทำนา คงจะให้ราคาที่สูงกว่าให้ชาวนาเช่า ชาวนาก็หมดอาชีพทำนา
           การออกกฎหมายให้ต่างชาติถือครองที่ดินตามกำหนดเวลาควรจะยกเลิกกฎหมายฉบับนี้ได้แล้ว เพราะว่าที่นี่ประเทศไทย บรรพบุรุษของไทยได้เสียเลือดเสียเนื้อ ยอมสละชีวิตเพื่อรักษาแผ่นดินไทยไว้ให้ลูกหลาน ไม่ใช่ไว้ให้ชาวต่างประเทศหรือคนไทยบางคนหาผลประโยชน์โดยไม่คำนึงถึงบรรพบุรุษที่มอบผืนแผ่นดินไทย แผ่นดินทอง แห่งนี้ไว้ให้

เรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทยไม่พอเสียแล้ว
           โลกในยุคโลกาภิวัตน์หรือยุคข้อมูลข่าวสาร โลกมีการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วมาก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ใดๆ ในโลก สามารถสื่อสารให้รับรู้ได้ทั่วถึงกันหมด คนที่ขาดการรับรู้การเปลี่ยนแปลงของโลก ถือว่าตกโลก ตามเหตุการณ์ไม่ทัน ย่อมตกเป็นเหยื่อคนอื่นได้ง่าย การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทยอย่างเดียวไม่พอ ต้องเรียนรู้ประวัติศาสตร์ต่างชาติด้วย เพื่อให้คนในชาติเห็นประโยชน์จากความรักชาติและชาตินิยม เพื่อให้เป็นภูมิคุ้มกันคนในชาติ หรือประเทศชาติ การมีชีวิตอยู่กับโลกในยุคปัจจุบันเพื่อความอยู่รอดปลอดภัยของประชาชนและประเทศชาติ รัฐบาลจะต้องให้คนไทยได้เรียนประวัติศาสตร์ไทย และประวัติของบางประเทศที่มีลักษณะความรักชาติและความรู้สึกชาตินิยม
           ถ้าคนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทยและประวัติศาสตร์ของชาติที่มีลักษณะชาตินิยม ความรักชาติ และชาตินิยมก็เกิดขึ้นไม่ได้ เมื่อความรักชาติและชาตินิยมเกิดขึ้นไม่ได้ ก็จะเป็นเหตุให้ประเทศไทยต้องสูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจ ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

บทสรุป
           ประเทศไทยตั้งอยู่บนแผ่นดินสุวรรณภูมิหรือดินแดนแหลมทอง แหลมทองแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ไทยที่ยาวนานประมาณ 800 ปี แผ่นดินแหลมทองแห่งนี้เป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติทั้งบนบก ในน้ำ และในทะเล ดินแดนแห่งนี้ได้ให้กำเนิดสิ่งที่มีชีวิตที่หลากหลายอาศัยอยู่ มีคนไทยที่มีลักษณะหลากหลาย เชื้อชาติอยู่ผสมปนเปกันไป มีคนไทยที่นับถือศาสนาที่หลากหลายศาสนา ได้แก่ พุทธ อิสลาม คริสต์ ฮินดู และซิกข์ คนไทยทุกศาสนาอยู่กันด้วยความสงบสุข แม้ว่าจะนับถือศาสนาที่แตกต่างกัน และคนไทยทุกคนเคารพนับถือ พระมหากษัตริย์พระองค์เดียวกัน คนไทยจึงมีสถาบันหลัก คือ ชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์
           สถาบันหลักทั้งสามได้หลอมรวมคนไทยให้มีความรักชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่ยุคสุโขทัยเป็นราชธานี เมื่อปี พ.ศ.1762 มาถึงปัจจุบันเป็นเวลาเกือบ 800 ปี
           ประวัติศาสตร์ 800 ปี ของการดำรงอยู่ของชาติไทย เริ่มต้นที่กรุงสุโขทัย เป็นราชธานี ตามด้วยกรุงศรีอยุธยาแล้วมาที่กรุงธนบุรี และสุดท้ายที่กรุงรัตนโกสินทร์
           ประวัติศาสตร์ไทยบันทึกถึงสงครามที่มีทั้งแพ้และชนะ ได้บันทึกถึงการเสียกรุงว่าเสียในสมัยใด ใครขึ้นมากอบกู้ ไทยต้องเสียกรุงถึง 2 ครั้ง ทั้ง 2 ครั้ง เกิดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี และศัตรูที่ทำให้ไทยเสียกรุงก็คือ พม่า
           นอกจากนี้คนไทยก็มักจะจำได้เรื่อง การเสียดินแดนให้แก่อังกฤษ และฝรั่งเศส หลายๆ ครั้ง ในรัชกาลที่ 4 และที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ไทยต้องจำยอมเสียดินแดนเพื่อแลกกับเอกราช
           เหตุการณ์ในอดีต ศัตรู หรือ ข้าศึกเข้ามายึดดินแดนไทย ด้วยกองทัพเข้ามาพร้อมกับอาวุธ การรบกับพม่าไทยก็พอจะสู้ได้ แต่การรบกับอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีอาวุธเหนือกว่า สู้ไปก็แพ้ ยอมเจรจาดีกว่าไทยจึงต้องเสียดินแดนถึง 14 ครั้ง
           ในยุคโลกาภิวัตน์ ศัตรูของไทยที่จะเข้ามายึดดินแดนไทยไม่มีอีกแล้ว มีแต่จะยึดครองเศรษฐกิจไทย โดยอาศัยรูปแบบการเปิดเสรี เช่น การเปิดเสรีทางการเงิน การเปิดเสรีทางการค้า การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ การเปิดโอกาสให้ต่างชาติเช่าที่ดินทำกิน
           การเปิดเสรี ทำให้บริษัทต่างชาติที่มีทุนเหนือกว่าคนไทย มีการบริหารจัดการที่ดีกว่าคนไทย เข้ามาแย่งอาชีพคนไทย คนไทยสู้ไม่ได้จึงเห็นได้ว่า ธนาคารพาณิชย์ของไทยเป็นของต่างชาติไปแล้ว การค้าปลีกในไทยตกอยู่กับบริษัทค้าปลีกข้ามชาติ ถึงเวลานี้การค้าปลีกอยู่ในมือต่างชาติ ประมาณ 60 %
           ร้านค้าที่เป็นภยันตรายต่อเศรษฐกิจไทย มากที่สุด คือร้านค้าปลีกเพราะว่า ร้านค้าเหล่านี้ได้มาค้าขาย แย่งลูกค้าไปจากร้านค้าปลีกของไทย ร้านค้าปลีกของไทยขายสู้ไม่ได้ ต้องปิดกิจการลง เป็นจำนวนหลายแสนร้าน คนไทยจำนวนมากต้องว่างงาน เพราะว่าเคยค้าขาย จะเปลี่ยนอาชีพไปประกอบอาชีพอื่น ก็ไม่รู้ว่าจะไปประกอบอาชีพอะไร
           เงินกำไรที่ร้านค้าปลีกข้ามชาติได้รับ ก็จะส่งเงินออกจากประเทศไทยไปยังต่างประเทศ เงินที่เคยหมุนเวียนในประเทศไทยที่เคยผ่านร้านค้าปลีกหดหายไปจำนวนมาก ณ ปัจจุบันร้านค้าปลีกต่างชาติครอบครองเศรษฐกิจไทยประมาณ 60 % หมายความว่าถ้าคนไทยมีเงิน 100 บาท จะนำไปซื้อของร้านค้าปลีกข้ามชาติ 60 บาท ซื้อร้านค้าปลีกของไทย 40 บาท ร้านค้าปลีกต่างชาติได้นำเงินกำไรออกจากประเทศไทยไม่กลับมาหมุนเวียนอีกต่อไป เงินจึงหดหายไปจากประเทศไทยจึงเกิดปัญหาเศรษฐกิจ
           รัฐบาลชุดนี้ที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี นายกอบศักดิ์ สภาวสุ เป็นรองนายก ฝ่ายเศรษฐกิจ นายกร จาติกวณิช เป็นรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงการคลัง แก้ปัญหาเศรษฐกิจประเทศไทยด้วยการให้ข้าราชการ ลูกจ้าง คนงานที่มีรายได้ต่ำกว่า เดือนละ 15,000 บาท โดยให้คนละ 2,000 บาท ให้จ่ายเป็นเช็ค แล้วนำไปซื้อของ คาดได้เลยว่าเงินที่จ่ายออกไปส่วนใหญ่จะไปซื้อของร้านค้าปลีกต่างชาติแน่นอน สุดท้ายเงินที่กำลังจะหมุนไป จะหมุนไปไหน ? ถ้ารัฐบาลรักชาติและมีความเป็นชาตินิยม ก็ควรจะเฉลียวใจสักนิดว่า เงินจะหมุนไปที่ใด ร้านค้าใด ปัจจุบันก็บอกอนาคตได้มิใช่หรือ ?
           คนไทยและรัฐบาลไทยเรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทย น้อยมาก จึงไม่มีบทเรียนจากประวัติศาสตร์ คนไทยและรัฐบาลไทยไม่ใช้กรณีศึกษาประเทศที่เขารักชาติและชาตินิยม ดังเช่น ญี่ปุ่น เกาหลี อิสราเอล ทั้ง 3 ประเทศนี้ คนของเขาอยู่ดี กินดี มีเงินเก็บออมสามารถไปเที่ยวต่างประเทศได้อย่างสบาย และรัฐบาลก็ร่ำรวยเงินทอง รัฐบาลญี่ปุ่นมีเงินสำรองเป็นเงินทุนมากเป็นอันดับสองของโลกรองจากประเทศจีน
           เมื่อคนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ จึงไม่สามารถสรุปบทเรียนที่ได้จากประวัติศาสตร์ถึงแม้ว่าคนไทยส่วนใหญ่ยังคงรักชาติ เช่น ยืนทำความเคารพ เมื่อได้ยินเพลงชาติ เพลงสรรเสริญพระบารมี โกรธแค้นพม่า เมื่อได้ดูภาพยนตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรก็เป็นการรักชาติเพียงชั่วครู่ชั่วยาม รักชาติ เมื่อถูกสิ่งเร้าภายนอกมากระตุ้น ถือว่ารักชาติอย่างนี้ยังอันตรายมาก การเพิ่มความรักชาติจนถึงขนาดมีความเป็นชาตินิยม คนไทยก็จะได้ปลอดภัย เพราะว่าความเป็นชาตินิยมคือภูมิคุ้มกันคนไทย
           บ้านที่อยู่อาศัยแล้วรู้สึกปลอดภัย ต้องอาศัยรั้วบ้านที่มั่นคง แข็งแรง ฉันใด คนไทยจะรักษา เอกราชเอาไว้ได้ ก็ต้องอาศัยคนไทยต้องเรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทย จนเกิดความรักชาติและชาตินิยม ฉันนั้น
           ในทางตรงกันข้าม เมื่อคนไทยไม่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ไทย จึงไม่เกิดความรักชาติและชาตินิยม จึงเป็นเหตุให้สูญเสียเอกราชทางเศรษฐกิจดังที่เห็น ๆ กันอยู่

อ่านต่อ-ร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็น (5)

	1. 10-07-2009 05:42
	รักชาติไทย ใช่ครับ คนไทยไม่รักกันแล้วใครจะรัก กิน ของ ไทย ใช้ ของ ไทย นะครับ IP: 124.122.97.124 Guest

ละอ่อน

	2. 07-10-2009 23:12
	ถูกต้องครับ วิชา ประวัติศาสตร์ ควรให้เรียนตั้งแต่ อนุบาลเลยครับ และเพลง ปลุกใจให้รักชาติต่างๆควรให้ร้องทุกวันครับ รักประเทศไทย รักในหลวง เกลียดพวกโกงกินบ้านเมือง IP: 113.53.12.95 Guest

คนป่า

	3. 02-12-2009 16:26
	ไทย ทุกวันนี้ศึกไกลยังไม่ห่วง แต่วันซ่วงศึกไกล้ IP: 61.7.149.76 Guest

แคน

	4. 31-12-2009 12:03
	ไทย อยากให้มี วิชาประวัติศาสตร์ เหมือนอดีตจัง...ลูกหลานในปัจจุบันและอนาคต ได้รู้จักรักชาติ มากกว่านี้ IP: 118.173.129.192 Guest

หยิ่งทรนง

	5. 29-01-2010 01:21
	ไทย ถ้าไม่หั้ยเรียนประวัติศาสตร์ คนไทยจะรักชาติกันเหรอค่ะ ความจริงน่าจะหั้ยเรียนประวัติและความเป็นมาของกษัตริย์แต่ละอง ค์และความเป็นมาต่างๆหั้ยลึกซึ้ง IP: 124.157.146.165 Guest

อยากหั้ยทุกคนรักชาติ

ความเห็น

เชิญแนะนำ หรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ชื่อ:
Title:
BBCode:
กรอกความเห็น:
กรุณาใส่รหัสที่ปรากฏ:*

สถาบันอยุธยาศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา ๙๖ ถนนปรีดี พนมยงค์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา
โทรศัพท์ ๐๓๕-๒๔๔-๐๓๓ โทรสาร ๐๓๕-๒๔๑-๔๐๗
เว็บมาสเตอร์ : ประภาพร ฉัฐประภา - พัฑร์ แตงพันธ์ ayutthayastudies.aru.ac.th